محمد باقر ملكيان

57

علوم قرآن در تفسير الميزان و آثار علامه طباطبايى ( قده ) ( فارسى )

مىپذيرد ، چنان‌كه قرآن جمعى را به نام پيغمبران و فرستادگان خدا ياد مىكند ، ولى از ذكر شماره آنان و نام همه‌شان خوددارى مىنمايد و از گروه‌شان فقط بيست و چند نفر را اسم مىبرد « 1 » . ما كه ازين موهبت بىبهره هستيم - و به عبارت ديگر آن را نچشيده‌ايم - حقيقت آن براى ما مجهول است . تنها برخى از آثار آن را كه از آن جمله قرآن مجيد مىباشد و پاره از اوصاف آن را كه از راه نبوت به ما رسيده ديده و شنيده ايم با اين‌همه نمىتوان گفت اوصاف آن همان است كه به ما رسيده و بس و ممكن است اوصاف و خواص و شعب ديگرى داشته باشد كه براى ما شرح داده نشده است . كيفيت وحى قرآن مجيد به طور اجمال آنچه قرآن مجيد در كيفيت وحى خود توضيح مىدهد اين است كه وحى اين كتاب آسمانى به طور تكليم بوده و خداى متعال با پيغمبر گرامى خود سخن گفته و آن حضرت با تمام وجود خود ( نه تنها با گوش ) سخن خدا را تلقى نموده است .

--> ( 1 ) . آدم ، نوح ، ادريس ، هود ، صالح ، ابراهيم ، لوط ، اسماعيل ، اليسع ، ذو الكفل ، الياس ، يونس ، اسحاق ، يعقوب ، يوسف ، شعيب ، موسى ، هارون ، داود ، سليمان ، ايوب ، زكريا ، يحيى ، اسماعيل صادق الوعد ، عيسى ، محمّد صلّى اللّه عليه و آله . اينان پيغمبرانى هستند كه به اسم ذكر شده‌اند و كسانى نيز با اشاره ياد شده‌اند مانند اسباط در سوره نساء آيه 163 و مانند پيغمبرانى كه طالوت به اشاره او پادشاه بنى اسرائيل شد سوره بقره آيه 246 . و پيغمبرى كه در سوره بقره آيه 258 به وى اشاره شده و پيغمبرانى كه در سوره يس آيه 14 به آنان اشاره شده است .